Gratis waardevolle tips ontvangen?
Leestijd: min.
Nu ik hier bezig ben mij het schrijven van mijn blog, gemoedelijk Panteramuziekje op de achtergrond, zonnetje dat lekker naar binnen schijnt en mijn watertje bij de hand, kan ik me het gevoel van gisterenochtend nog goed voor de geest halen. Dat was nét even anders. Ik begon toen aan de laatste 12 uur van mijn 72 uur water vasten. Dat is inderdaad zoals het klinkt. 72 uur (3 dagen voor onze minder valide hoofdrekenaars) niet eten en alleen water drinken.
Maar, even terug. Waarom zou je dit in godsnaam doen? Wie wil er nu 3 dagen niet eten en alleen maar water drinken? Dat was de vraag die ik de afgelopen dagen het meeste kreeg. Een goeie vraag die misschien wat meer uitleg behoeft. Nou, trek een zak borrelnootjes open, pak de popcorn en lees vooral verder.
Ongeveer 1,5 jaar geleden begon ik met intermittent fasting. Oftewel vasten met tussenpozen. Ik had hier veel goede dingen over gelezen en wilde proberen of de effecten voor mij net zo positief zouden zijn als voor de mensen die er over schreven. Bij intermittent fasting zijn er verschillende mogelijkheden. Afhankelijk van jouw manier van leven zal de een beter bij je aansluiten dan de ander. Denk hierbij bijvoorbeeld aan sporten, of je al gezond eet en je mentale weerbaarheid. De 2 meest voorkomende vormen vasten zijn 16:8, waarbij je 16 uur niks eet en vervolgens 8 uur dus wel mag eten, en de iets rigoureuzere 5:2. (alternated fasting) hierbij eet je 2 volledige dagen niet en kun je de andere 5 dagen gewoon eten. Je begrijpt dat het persoonsafhankelijk is welke vorm beter past. De eerste weken heb ik wat gestoeid met de 16:8-variant en al vrij snel ondervond ik de positieve effecten van het intermittent fasting. Bij de 16:8-variant ga je zelf zoeken naar de tijden die het beste bij jouw agenda en lichaam passen. Voor mij is dit 18:00u – 10:00u vasten en tussen 10:00u en 18:00u nuttig ik mijn maaltijden.
Een dikke vette kanttekening die ik bij dit hele verhaal wil plaatsen is dat het natuurlijk wel de bedoeling is dat je niet alleen maar shit eet. Als jij dagelijks naar de Mac gaat en je eet daadwerkelijk elke dag die zak chips (ook al is het voor 18:00u), verwacht dan niet dat intermittent fasting jouw veel gaat opleveren.
Intermittent fasting en vasten in het algemeen is niet nieuw. Ondanks dat het dat het de laatste tijd steeds vaker gedaan wordt (of het valt mezelf meer op omdat ik er zelf mee bezig ben), pleitte Socrates en Plato al voor het nut van periodiek vasten ten behoeve van onder andere spirituele gezondheid en een betere fysieke gesteldheid.
Toen de wetenschap er zich mee ging bemoeien zagen ze in eerste instantie de voordelen bij ratten. Bij testen werden sommige ratten voor twee tot vier dagen onthouden van voedsel, terwijl de anderen hun rattenpens mochten volvreten. Waar de onderzoekers achter kwamen was dat een rat die een op de drie dagen vasten, dit leidde tot een verlenging van het leven van de rat met bijna 20% in vergelijking met de ratten die maar bleven dooreten. Daarnaast kregen de vastende ratten periodiek minder tumoren.
Jaren later bleek intermittent fasting ook bij te dragen aan een betere gezondheid bij het ouder worden. Bij testen op proefdieren konden zelfs ziekten als kanker en parkinson deels worden voorkomen. Ook bleek intermittent fasting goed te werken tegen beroerten en dementie.
Aangezien ik veel sport heb ik wel even moeten zoeken naar een eet-agenda die bij mij paste. Voor mij werkt het erg prettig als ik 3 keer per dag eet, waarbij ik 3 keer een tussendoortje neem in de vorm van een reep (zonder suiker) of een handje noten. Nee, geen borrelnootjes, maar gemengde, ongezouten noten. Ik sport dagelijks en probeer dit te doen op een nuchtere maag. Aangezien ik pas om 10:00u eet, probeer ik dus voor die tijd mijn hardlooprondje te hebben afgewerkt. Ik moet wel zeggen dat dit de laatste tijd minder goed is gelukt doordat dit planmatig niet altijd even goed uitkomt.
Ook de langere afstanden die ik in het weekend loop (20-40+) kan ik goed op een lege maag doen. Pas na 10:00u pak ik dan eventueel iets te eten. Wel heb ik dan een sportdrank met de benodigde elektrolyten bij me. Hierbij is het wel van belang dat je zelf experimenteert met wat bij jou en jouw lichaam passend is. Doe dus eerst wat onderzoek alvorens je eraan begint. Zeker als je veel sport. Intermittent fasting is zo’n typische “one size fits none.”
Je lichaam probeert je verouderingsmechanismen tegen te gaan, waardoor je cellen zullen verjongen.
Je darmen krijgen rust, waardoor je lichaam schadelijke- en giftige stoffen kan opruimen.
Je verkleint de kans op ziektes. Niet alleen omdat het beter is voor je lichaam, maar ook omdat je mindset verandert als je bewust bezig bent met je dieet.
Voor sommige is dit reden nummer 1: je kan er goed mee afvallen als dit je doel is, mits je goed voedsel eet natuurlijk en de borrelnootjes laat staan.
Je hormonen zijn beter in balans; het heeft een gunstig effect voor je bloedwaarden, het werkt cholesterol en bloeddruk verlagend en krijgt een stabielere bloedsuikerspiegel.
Intermittent fasting is een goede manier om buikvet te verliezen.
Reden voor mij om echter de 72 uur vasten uit te proberen kwam voort uit het mezelf niet houden aan het bovenstaande regime dat ik mezelf heb opgelegd. Niet qua tijden, want die zijn inmiddels zo geautomatiseerd dat ik daar totaal geen last meer van heb. Ik heb zelden honger in de periode dat ik niet kan of mag eten, maar dat wil niet zeggen dat ik geen trek heb. En daar komen we bij mijn probleem.
Een keer in de zoveel tijd heb ik namelijk de neiging om qua eten en drinken uit de bocht te vliegen. Er is niks mis met jezelf af en toe wat lekkers gunnen, en ik denk zelfs dat dit goed is, maar er zijn van die periodes dat ik geen maat kan houden en uit de bocht kan vliegen. Dat betekent dat het erg verleidelijk wordt om in de avond tijdens het voetbal kijken nog een speciaal biertje op en te trekken. En daar hoort natuurlijk een zak chips of nootjes bij.
Bij mij is dit echt een mental issue. Er zijn dus tijden dat ik dan niet de zak kan wegleggen of dat een biertje er 2 of 3 worden. Of een samenraapsel van deze verloochening. Dat zijn de momenten waarop mijn lichaam direct reageert en alle energie weg slurpt. Met minder energie heb ik minder energie om mijn patroon te doorbreken, waardoor ik in een soort van cirkeltje beland.
Nu ben ik wel iemand die heel goed cold turkey kan gaan en rigoureus besluit om het weer op de juiste manier te gaan aanpakken, maar ik blijf periodes hebben waarbij me dit meer moeite kost en waarbij ik zo een of twee weken mezelf enorm belabberd voel door puur en alleen mijn eetpatroon. Los van de energie die het verwerken van dit slechte voer me kost, kost het me ook energie door mezelf te ergeren aan het feit dat ik mezelf weer heb laten verleiden om weer terug te vallen in mijn borrelnotenverslaving.
Zo was het dus ook een aantal weken gelden tijdens de voorjaarsvakantie, waarbij de rest van het gezin echt vakantie had, en bepaalde dat ook het normale eetpatroon op vakantie mocht (in eigen land natuurlijk). Ik heb me hierdoor met m’n zwakke gestel laten beïnvloeden, met als resultaat dat ik me weken ontzettend vermoeid en futloos heb gevoeld.
Omdat ik normaliter wel bezig ben met het versterken van mijn lichaam, het opzoeken van weerstand en uitvinden wat goed eten voor mijn lichaam betekent, volg ik meerdere mensen die hier verstand van hebben op de verschillende socials. Zodoende had ik al regelmatig de 72 uur vasten zien langskomen. Omdat ik mezelf zowel mentaal als fysiek wilde resetten, besloot ik om me er dan eindelijk maar eens aan te wagen.
Na wat onderzoek gedaan te hebben, besloot ik voor mezelf om meteen wel een extremer pad te kiezen. Ik ken mijn lichaam goed en ben los van de vallende vreetziekte in goede lichamelijke staat (van ontbinding). Er zijn verschillende methoden van vasten waarbij gekozen kan worden voor 48 uur en het wel of niet nuttigen van koffie, thee, bouillon en andere substanties die het vasten wat toegankelijker zouden moeten maken, maar ik koos ervoor om de variant met alleen het drinken van water op het extensieve menu te proberen.
Ik houd ervan om mijn grenzen op te zoeken en te experimenteren om mezelf beter te leren kennen. Los van deze redenen, waren het ook de voordelen die 72 uur vasten zouden opleveren, die me nieuwsgierig maakte om het uit te proberen. Het zou me, volgens mijn eigen onderzoek, de volgende zaken kunnen opleveren:
Naast deze voordelen zorgt het met name ook voor een mentale reset. Door jezelf niet te voeden wordt je toegewezen op je eigen zelfredzaamheid. Dit zorgt weer voor meer mentale vrijheid. Ook deze mentale training kon ik op dat moment goed gebruiken Ik was dus zeer benieuwd wat het me ging opleveren.
Dag 1 begon zoals elke dag voor mij begint, door niet te eten als ik ontwaak, maar door pas om 10:00u te eten. Alleen deed ik dit nu niet. Dit koste me geen moeite, al had ik wel trek en had ik de neiging om mijn bak met kwark tevoorschijn te halen toen het eenmaal 10:00u was. In plaats daarvan maakte ik gebruik van mijn nieuwe beste vriend voor de komende 3 dagen: mijn fles water. Ik heb helaas niet bijgehouden hoeveel water ik gedronken heb de afgelopen dagen, maar ik denk dat als storm Darcy door een trechter was gehaald, dan was ze niet in de buurt gekomen met haar miezerige laagje sneeuw.
Die ingebouwde wekker van eten met al zijn gewoontes viel me toen al voor het eerst op. Naar mate de dag vorderde kreeg ik steeds meer last van hoofdpijn. Geen migraine achtige hoofdpijnen, maar een contante druk in mijn hoofd. Niet prettig, maar uit te houden. Hopelijk is het maar voor even. Ik had al gelezen dat hoofdpijn een van de meest voorkomende vormen van weerstand is die het lichaam afgeeft. Mijn lichaam moest duidelijk ontgiften. Zeker na alle rotzooi die ik de afgelopen weken had gegeten, was het geen verbazing dat ik er nu aan moest geloven. Het honger gevoel viel me echter ontzettend mee. Ik heb de afgelopen jaren wel het verschil geleerd tussen trek en honger en dit was voor mijn gevoel nog steeds trek hebben in iets.
Wel merkte ik dat ik naast de hoofdpijn wat meer moeite kreeg om te kunnen concentreren. Ik had moeite met het verrichten van mijn werkzaamheden en kon heel lastig focus houden op waar ik mee bezig was. Mijn omgeving herkende dit en gaf meerdere keren aan dat ik dingen niet gehoord of begrepen had. Ik besloot die avond om vroeg naar bed te gaan, nieuwe energie op te doen en te hopen dat de hoofdpijn de dag erna zou zijn weggetrokken.
Direct nadat ik was opgestaan zo rond mijn normale ontwaaktijd van 05:15u bleek de hoofdpijn echter nergens heen te zijn gegaan en nog steeds in mijn hoofd te resideren. Ook was de zombie-modus (die slome uit The Walking Dead en niet die hondsdolle uit World War Z) aanzienlijk toegenomen. Ik deed een verwoede poging om de werkzaamheden te verrichten die ik voor mezelf had ingepland, maar kwam al snel tot de conclusie dat deze uitdaging ervoor zorgde dat ik niet functioneerde op een manier die kwalitatief iets zou bijdragen aan deze werkzaamheden. Een flinke middagdut was dan ook zeer welkom en de rest van de dag besloot ik in kleine etappes nog iets van mijn taken af te krijgen. Naar omstandigheden lukte dit nog aardig. Ik was echter blij toen ik weer vroeg mijn mandje in kon duiken in de hoop dat slaap me weer nieuwe energie zou opleveren. Dee honger viel me ondertussen echt reuze mee. Waar ik het meest van opkeek, was de ontdekking dat ik heel veel activiteiten aan eten heb geschakeld. Na een werkblok eet ik, tijdens de pauze eet ik en ook bij de tussendoortjes heb ik blijkbaar een vaste routine. Op die momenten had ik dan ook het meest “last” van het feit dat ik niks kon eten. Maar zoals gezegd, goed te doen.
Tot mijn opluchting was de hoofdpijn volledig verdwenen bij aanvang van de laatste dag. Ik had gisteren al gemerkt dat het minder was geworden, maar nu had ik alleen nog last als ik me inspande of te snel opstond. Dan kreeg ik steken in mijn hoofd. Het leek ook wel of ik gaande dag wat meer energie begon terug te krijgen. Het denken aan eten werd steeds minder en ik merkte voor mezelf op dat het volhouden ervan eigenlijk gemakkelijker werd naar mate de drie dagen vorderde. Even spookte zelfs door mijn hoofd om er nog een dag aan te plakken, maar ik keerde al vrij snel weer terug in de realiteit, omdat dit geheel nieuw onderzoek zou vereisen en om heel eerlijk te zijn had ik wel weer behoefte aan wat energie. Ook qua werkzaamheden was er een en ander blijven liggen en daar had ik toch echt energie voor nodig om dit in te halen. Maar goed om te merken dat ik mentaal goed in staat ben om een dergelijke uitdaging aan te gaan en ook lichamelijk niet teveel last heb ondervonden.
Naar het einde van de dag toe begon ik me ook wel weer te verheugen op mijn eerste maaltijd. Onderzoek wees uit dat ik moest wegblijven van koolhydraten en dat ik me met name moest richten op vis en groenten. Om het extra lekker te maken gooide ik mijn visje op de BBQ Toen ik eenmaal aan mijn eten mocht beginnen na 72 uur voelde ik me nog bijna schuldig ook. Ik had het nog langer kunnen volhouden, maar dat ik misschien voor een andere keer.
Van de mensen die ik over 72 uur vasten sprak en het onderzoek dat ik deed naar de ervaringen van anderen die dit hebben doorlopen, las ik veel verschillende dingen waar ik benieuwd naar was. Zo spraken er velen over het feit dat hun reuk orgaan beter was ontwikkeld, ze hun eten beter konden proeven en kwam het woord “hyperfocus” regelmatig terug. Ik kan echter niet zeggen dat mijn geur capaciteiten de afgelopen 3 dagen zijn toegenomen. Wat ik wel kan bevestigen is dat het eten mij enorm goed smaakte. Ik kon alle details veel beter proeven. Alsof ik nieuwe batterijen in mijn smaakpapillen had gedaan. Echt bijzonder. Van de hyperfocus merkte ik nog weinig na mijn maaltijd.
Ik heb vannacht fantastisch geslapen en werd volledig uitgeslapen wakker. Dit was voor het eerst sinds tijden. Ook merkte ik meteen dat mijn energie weer volledig terug was. Sterker nog, ik voelde me energieker dan de weken hiervoor. Mijn dagelijkse push ups, die ik de afgelopen dagen om duidelijke redenen niet had gedaan, gingen me zeer gemakkelijk af.
Ook ben ik inmiddels al de nodige uren aan het werk. Met kleine pauzes merk ik nu wel dat er sprake is van een hele prettige focus. Ik kan mezelf voor langere tijd concentreren en voel me fit en sterk.
De conclusie die ik voor mezelf kan trekken is dat ik blij ben dat ik het experiment heb gedaan. Ik heb mijn mentale en fysieke weerbaarheid getest en ben dik geslaagd. Het gevoel om nog langer te kunnen volhouden duidt er maar weer eens op waartoe een mens in staat is. We kunnen veel meer dan we zelf denken, maar we leven de verhaaltjes die we onszelf vertellen. Zodra we onszelf andere verhalen gaan vertellen, wordt dit verhaal steeds meer werkelijkheid.
Los van het vasten zelf, wil ik nog een aantal zaken benoemen die me goed geholpen hebben. Dagelijks 2x mediteren. Sowieso het opzoeken van de stilte door middel van het overgeven om niet de geplande werkzaamheden uit te voeren en zoveel mogelijk weg te blijven van mijn telefoon. Ik heb veel kunnen schrijven, hetgeen me wederom de nodige inzichten heeft bezorgd. Daarnaast ben ik veel bezig geweest met breathworks. Ik ben ook aan het experimenteren met het doen van verschillende ademhalingsoefeningen en ik merk dat de combinatie met het vasten me diepe rust oplevert. Dit was zeker bevorderlijk voor het proces.
Ik heb mezelf voorgenomen om een aantal keer per jaar op deze manier te gaan vasten. Voor mij persoonlijk heeft het me veel opgeleverd. Met name het energieke gevoel dat ik nu heb, en dat al tijden niet gehad heb, geeft me echt een mentale en fysieke boost. Of dit voor jou hetzelfde doet is maar de grote vraag. Doe dus vooral eerst zelf goed onderzoek naar wat vasten inhoud en ga experimenteren met jouw lichaam, zodat je weet wat goed voelt voor jou. Ik wens je veel succes met jouw vasten.
We delen ook vaak praktische tips via onze social media kanalen. Als je ons volgt dan inspireren we je dus regelmatig met praktisch toepasbare tips en trucs.
Deze website is gemaakt door Scoob